Chrześcijański Portal Społeczny

Ewangelista św. Marek

Ostatnim z Ewangelistów wzywanych w Litanii do Wszystkich Świętych jest św. Marek. Pojawia się on w Nowym Testamencie i chociaż nie jest jednym z dwunastu Apostołów najbliższych Jezusowi, zaliczany jest w poczet Uczniów Chrystusa.

Marek był pochodzenia żydowskiego i mieszkał wraz z matką, Marią, w Jerozolimie. Według tradycji to właśnie w ich domu odbyła się Ostatnia Wieczerza. W tym czasie pochodząca z Cypru Maria była już prawdopodobnie wdową z niemałym majątkiem. Marek był też obecny przy aresztowaniu Jezusa w Ogrodzie Oliwnym i udzielił schronienia św. Piotrowi, gdy ten wyszedł z więzienia. W tym czasie miał okazję bliżej poznać Apostoła, z którego rąk przyjął chrzest. Dzięki św. Piotrowi, który nazywał go swoim synem, nawiązał kontakt z pozostałymi Uczniami Jezusa. Stało się tak, gdyż Wieczernik, należący do jego matki, stał się domem Apostołów po śmierci Chrystusa. Nauki jakie od nich otrzymał miały wielki wpływ na jego zapał misyjny. Wyruszył wraz ze św. Pawłem oraz swym kuzynem, Barnabą, w 45 r. do Antiochii oraz na Cypr i odłączył się od towarzyszy nim ci podążyli do Pamfilii. Marek powrócił do Jerozolimy i dopiero ok. 62 r. spotkał ponownie Pawła, kiedy ten pozostawał w rzymskim więzieniu. W tym czasie syn Marii z Jerozolimy stanał u boku św. Piotra. Towarzyszył ziemskiemu następcy Chrystusa, pomagał mu i chłonął wszystkie jego nauki. Znał je tak doskonale, że zapisał wiernie wszystkie przekazy Piotra w wersetach Ewangelii. Spisując katechezy Apostoła św. Marek posłużył się językiem greckim, przetłumaczył przy tym wiele wyrażeń aramejskich i objaśnił żydowskie zywczaje. Dalsze losy św. Marka są mniej znane a przekazy o nich, niepewne. Według Euzebiusza z Cezarei miał się on udać do Egiptu i pozostać w Aleksandrii. Tam także miał zakładać liczne Kościoły oraz zginąć śmiercią męczeńską. Wzbudziwszy gniew przeciwników Słowa Chrystusowego, był ciągnięty ulicami Aleksandrii aż do ostatniego tchnienia.

Św. Marek w Nowym Testamencie nazywany jest także Janem. Wiele informacji, zawartych w spisanej przez niego Ewangelii wskazuje na to, iż to właśnie on był młodzieńcem z dzbanem, który przywiódł Apostołów do Wieczernika oraz ukrytym świadkiem pojmania Chrystusa w Ogrójcu. Pozostawione przez św. Marka wersety są jego największym darem dla nas. O charakterze zapisu słów zasłyszanych oraz zapamiętanych świadczy choćby zwięzłość opisów życia i nauki Jezusa. Przeznaczona przede wszystkim dla nawróconych pogan Ewangelia św. Marka jest świadectwem Boskości Jezusa co podkreślają cuda, których dokonał. O bliskim kontakcie ze św. Piotrem świadczą przekazane przez Ewangelistę liczne szczegóły związane właśnie z tym Apostołem, m. in. jednym z pierwszych opisanych momentów jest powołanie św. Pawła oraz w dalszej części, opisany pobyt Chrystusa w jego domu o uzdrowienie teściowej Swego Ucznia. Zgodnie z tradycją, każdy z Ewangelistów ma swój symbol nawiązujący do treści początkowych wersetów spisanej Księgi. Św. Marek rozpoczął od historii nauczania św. Jana na pustyni, stąd towarzyszącym mu wyobrażeniem jest uskrzydlony lew.

Doczesne szczątki św. Marka zostały sprowadzone w 828 r. z Aleksandrii do Wenecji. Stało się to m. in. z powodu przekazu, jakoby Ewangelista przepływając w okolicach tego miasta, miał uratować miejscowych żeglarzy w czasie sztormu. Stąd także wielki kult jakim darzony jest w Wenecji św. Marek oraz charakterystyczne dla tego regionu przedstawianie go w otoczeniu żeglarzy. W sztukach plastycznych ukazywany jest w stroju arcybiskupa, w paliuszu lub jako biskup rytu wschodniego. Kościół Koptyjski uważa go za swego twórcę i darzy wielką czcią. Św. Marek trzyma zazwyczaj w ręku księgę lub zwój symbolizujące spisaną przez niego Ewangelię.

Ewangelista Marek jest patronem pisarzy, notariuszy, murarzy, szklarzy i koszykarzy. Pod jego opiekę oddane zostały Bergamo, Albania i Wenecja. Wzywany jest także w czasie wiosennych siewów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *