Chrześcijański Portal Społeczny

Niewierny i tajemniczy św. Tomasz Apostoł

Św. Tomasz Apostoł, kolejny z wzywanych po imieniu w Litanii do Wszystkich Świętych uczniów Chrystusa, to jedna z bardziej tajemniczych postaci Nowego Testamentu. W Ewangeliach poświęcono mu niewiele wersetów, zaś pisma apokryficzne wraz z przypisywaną mu Ewangelią Tomasza, stanowią bogate źródło dla poznania świętego.

Tomasz należał do najbliższej Jezusowi grupy dwunastu uczniów. Św. Jan wspomina o jego gotowości oddania życia za Nauczyciela. Był obecny wraz jedenastoma towarzyszami w czasie Ostatniej Wieczerzy, zabrakło go jednak kiedy Chrystus objawił się zgromadzonym apostołom już po zmartwychwstaniu. Mistrza spotkał ponownie po ośmiu dniach od Jego zwycięstwa nad śmiercią i jako jedyny dotknął ran Zbawiciela. Tomasz był też świadkiem cudownego połowu ryb nad Jeziorem Genezaret. W tym momencie kończą się wiadomości, które podają o Tomaszu Księgi Nowego Testamentu. O dalszych losach świętego opowiadają apokryfy oraz pisma historyków Kościoła. Po Zesłaniu Ducha Świętego Tomasz głosił Ewangelię Partom a około 52 r. dotarł do Indii, gdzie miał pracować jako architekt dla króla Gondafora. Zamiast tego rozpoczął tam działalność ewangelizacyjną a pieniądze przeznaczone na realizację królewskiego pałacu rozdał ubogim. Dzięki jego nauczaniu oraz cudom dokonanym za jego pośrednictwem, zarówno władca jak i jego najbliżsi nawrócili się. Życie św. Tomasza zakończyła męczeńska śmierć 3 lipca 72 r. Oskarżony o czary i mamienie ludu trafił przed sąd. Wyznawszy wiarę został przebity włóczniami.

Na postać św. Tomasza można spojrzeć w wielu aspektach: zgodnie z ewangelicznym zapisem jego wątpliwości i wyznania wiary, jako prawdopodobnego autora apokryficznych pism oraz w kontekście misji w Indiach. Przysłowiowa wręcz niewierność Tomasza pokazuje brak zaufania w ludzkie słowa uczniów obecnych przy objawieniu się Chrystusa po zmartwychwstaniu. Prawdę o Jezusie Apostoł widzi w Jego ranach i dopiero gdy sam ich dotyka wyznaje z całego serca Pan mój i Bóg mój! (J 20,28). Chociaż powszechne spojrzenie na tą historię skupia się na samym zwątpieniu to tak naprawdę nie brak wiary jest tu ważny. Ojciec Św. Benedykt XVI zwrócił uwagę na utożsamienie przez Tomasza Jezusa z Jego ranami, śladami męki w których objawia się Jego miłość. Także słowa Zbawiciela wypowiedziane w tym momencie: Błogosławieni, którzy nie widzieli a uwierzyli są jakże dla nas znamienne i budujące. Misja św. Tomasza do Indii, przed którą bronił się  tak długo aż Pan posłużył się królewskim wysłannikiem szukającym architekta by go sprowadził to dowód na wielki skarb jakim jest uczestnictwo kobiet w ewangelizacji. Kiedy Apostoł   podjął swoją działalność, to właśnie niewiasty szukając pomocy, uzdrowienia zwracają się do niego i nawracają się, by później przekazywać wiarę swoim bliskim. Także kobiety pomagają Tomaszowi dotrzeć do możnych, by po ich zwróceniu się ku Bogu wiara rozeszła się na ich podwładnych. W tym kontekście warto spojrzeć na współczesną nam sytuację, kiedy w kościołach najczęściej spotykamy właśnie kobiety, babcie, matki, żony, siostry, koleżanki, które swoją postawą w codziennym życiu dają świadectwo mężczyznom, budząc w nich nierzadko potrzebę bycia bliżej Jezusa. Do pism apokryficznych przypisywanych św. Tomaszowi należy Ewangelia Dzieciństwa w której odnajdujemy bardzo bogaty opis lat dziecięcych Syna Bożego. Właśnie z zawartych w niej wersetów wywodzą się średniowieczne legendy o zabawach Jezusa z rówieśnikami czy lepionych z gliny i ożywianych przez Niego ptaszkach. Perykopy opisują czas między piątym a dwunastym rokiem życia Chrystusa. Druga księga to Ewangelia św. Tomasza, na którą składają się słowa samego Zbawiciela ujęte w 114 zdań.

W sztukach plastycznych św. Tomasz był przedstawiany początkowo jako młodzieniec w tunice z płaszczem, w sandałach na nogach. W średniowieczu i późniejszych okresach ukazywano go już jako starszego mężczyznę z krótką brodą, z księgą lub zwojem oraz atrybutami architekta czyli kątownicą i pionem lub kielichem, sercem a najczęściej z włócznią – symbolem jego męczeńskiej śmierci. Wśród scen z Nowego Testamentu to właśnie motyw „niewiernego” Tomasza stał się jednym z najchętniej podejmowanych przez artystów. Opiece świętego polecają się architekci, budowniczy, cieśle, geodeci, kamieniarze, murarze, stolarze i teolodzy. Święty Tomasz jest też patronem Indii i Portugalii oraz adresatem modlitw osób wierzących w momentach zwątpienia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *