Chrześcijański Portal Społeczny

Tajemniczy 72-apostołów

Litania do Wszystkich Świętych wzywa z imienia zaledwie czworo z licznych uczniów Chrystusa. W Ewangelii św. Łukasza możemy odnaleźć wspomnienie siedemdziesięciu (w zależności od tłumaczenia także siedemdziesięciu dwóch) uczniów, których Jezus wysłał by nieśli Dobrą Nowinę w miejscach do których podążał.

Liczba siedemdziesięciu czy siedemdziesięciu dwóch uczniów podawana przez Ewangelistę odnosi się do wspominanych w Starym Testamencie narodów. W Nowym Testamencie nie odnajdujemy zebranych imion wysłanych przez Chrystusa uczniów, odnotowane zostały one w innych pismach, z których najstarsze to dzieło przypisywane Hipolitowi z Rzymu. Hipolit był uczniem Ireneusza, którego kształcił Polikarp, towarzysz samego św. Jana Apostoła. W rękopisach odkrytych w zbiorach klasztoru na Górze Atos znalazły się dwa manuskrypty przypisywane Hipolitowi: O Dwunastu Apostołach Chrystusa oraz O Siedemdziesięciu Apostołach Chrystusa. Listy siedemdziesięciu wysłanników Jezusa spisywane były także na marginesach Ksiąg Nowego Testamentu przepisywanych w skryptoriach w X-XI w. Zestawiając wszystkie imiona uczniów podawane przez stulecia poznajemy nie siedemdziesięcioro a dziewięćdziesięcioro dwoje uczniów.

Pierwszym, który jest wymieniany przez wszystkie źródła jest św. Jakub zwany Sprawiedliwym, krewny Jezusa i pierwszy biskup Jerozolimy. Obok niego są także św. Marek i Łukasz, którzy spisali Ewangelię. Kolejne postacie to Kleofas, uczeń który towarzyszył Apostołom w drodze do Emaus gdy objawił się im Chrystus, późniejszy biskup Jerozolimy; św. Maciej, który zastąpił Judasza w gronie Dwunastu; św. Tadeusz, nazywany też Addeuszem lub Addai z Edessy; św. Ananiasz z Damaszku, który przywrócił wzrok i ochrzcił św. Pawła; św. Szczepan, jeden z siedmiu diakonów, pierwszy męczennik; św. Filip nazywany Ewangelistą, diakon, ochrzcił Szymona Maga, biskup Tralles w Azji Mniejszej; św. Prochor, diakon, biskup Nikomedii, który został wygnany wraz ze św. Janem na wyspę Patmos; św. Nikanor, także diakon, zginął śmiercią męczeńską w tym samym dniu co św. Szczepan; św. Tymon, diakon, biskup Bostry, którego chciano zgładzić wrzucając w płomienie lecz wyszedł z nich nietknięty; św. Parmenas, diakon, biskup Soli głoszący Dobrą Nowine w Azji Mniejszej, umęczony w Macedonii; św. Mikołaj, ostatni z siedmiu diakonów, biskup Samarii; św. Barnaba, towarzysz św. Pawła i Marka; św. Sylas nazywany też Sylwanem, biskup Koryntu, więziony razem ze św. Pawłem; św. Krescens, biskup Galatii umęczony w czasach cesarza Trajana; św. Epenet, biskup Kartaginy; św. Andronik, biskup Panonii; Ampliat mianowany biskupem Diospolis w Judei przez św. Andrzeja; św. Urban, męczennik, biskup Macedonii; św. Stachys, biskup Bizancjum; św. Barnaba, biskup Heraklei; Figellus, biskup Efezu; Hermogenes i Demas oraz Apelles, biskup Smyrny.Znany jest także św. Arystobul, brat i towarzysz Barnaby, biskup Brytanii; św. Narcyz, który zastąpił św. Filipa jako biskup Aten; św. Herodion, krewny św. Pawła, zwany też Rodionem, biskup Tarsu ścięty w Rzymie; św. Agabus, prorok, który przepowiedział głód w Antiochii i uwięzienie św. Pawła; św. Rufus, biskup Teb; św. Asynkryt, biskup Hyrkanii; św. Flegont, biskup Maratonu, św. Hermes, biskup Dalmacji; św. Patrob, biskup Neapolu i Pozzuoli; św. Hermas, męczennik, biskup Philipopoulis (Płowdiw w Bułgarii); św. Linus, następca św. Piotra na tronie papieskim, zginął śmiercią męczeńską i został pochowany przy swym poprzedniku. W Nowym Testamencie oraz w manuskryptach określających wysłanych przez Jezusa uczniów znajdujemy też św. Gajusa, biskupa Efezu, ochrzczony przez św. Pawła, jego towarszysz, przyjaciel św. Jana Ewangelisty; św. Filolog, biskup Synopy; św. Olimpas, ścięty wraz ze św. Piotrem i św. Herodionem; św. Lucjusz Cyrenejczyk, prorok antiocheński i biskup Latakii; św. Jazon, biskup Tarsu, towarzysz św. Pawła i męczennik. 

Wymieniani w pismach uczniowie Jezusa, rozesłani przez Mistrza, kontynuowali głoszenie Dobrej Nowiny także po Jego śmierci i zmartwychwstaniu. Wielu z nich stało się głowami lokalnych wspólnot, Kościołów, płacąc za swoją działalność misyjną najwyższą cenę jako męczennicy. Pomimo tego iż uczniowie ci są czczeni przez Kościół, to jednak dla współczesnych wiernych pozostają oni nieznani i zagadkowi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *