Chrześcijański Portal Społeczny

Święci nie są nudni. św. Justyn – myśliciel, który zginął za wiarę

Wśród pierwszych meczenników Kościoła, obok pasterzy wspólnot chrześcijańskich, takich jak św. Ignacy czy św. Polikarp, odnajdujemy także wybitnych myślicieli. W wersetach Litanii do Wszystkich Świętych wspominany jest właśnie jeden z nich, św. Justyn.

Justyn narodził się w zamożnej pogańskiej rodzinie, około 100 r., we Flavii Neapolis w Palestynie. Kiedy w 70 r. upadła Jerozolima, to właśnie w tym mieście rozwinęło się jedno z centrów kultury greckiej i rzymskiej. Młody Justyn, otrzymawszy porządne wykształcenie, pasjonował się filozofią. Studiując dzieła Platona, Arystotelesa czy Pitagorasa zaczął także fascynować się problematyką religijności. Ta droga doprowadziła go do poznania judaizmu i chrześcijańśtwa, którego stał sie gorliwym wyznawcą. Zainteresowanie wiedzą i myślą , które zaowocowały wielką wiarą Justyna, zostaly ukoronowane przyjęciem przez niego chrztu w 130 r. w Efezie. Już jako chrześcijanin, dzięki zdobytemu autorytetowi, wiedzy i prawosci, którą się odznaczał, skupił wokół siebie uczniów. Na wzór dawnych filozofów, prowadził z nimi liczne dyskusje podejmujące zagadnienia filozoficzne, etyczne i religijne. Nie narzucał uczniom swojego spojrzenia, lecz wierząc w to, że jedynie chrześcijaństwo jest jedyną pełną prawdą, dążył do rozwinięcia u nich takiego samego przekonania. Justyn chętnie podejmwoał dyskusje z myślicielami pogańskimi i żydowskimi. Jednym z dowodów takich dysput jest owoc spotkania z żydowskim rabinem Tyfonem, dzieło świętego męczennika zatytułowane Dialog z Żydem Tyfonem. Około 135 r. Justyn wydał także dwie apologie adresowane do Rzymian i do senatu rzymskiego, w których dowodził błędnych zarzutów pogan wobec chrzescijan i mylne ich poglądy o wierze w Chrystusa. Tym samym stawił on czoła przeświadczeniu Rzymian iż chrześcijanie są największym wrogiem Imperium Romanum. Niestety z tego właśnie przekonania wyrastały wszystkie prześladowania  i edykty cesarskie mające na celu wyniszczenie wyznawców Jezusa. Wśród pogańskich filozofów, którym przeciwstawiał się św. Justyn był także Krescens. Kiedy myśliciel stanął w obliczu jawnego wytknięcia mu błędnych teorii, wraz z uczniami oskarżył chrześcijanina o występowanie przeciw Rzymowi. Justyna aresztowano i postawiono przed sądem, który skazał myśliciela na śmierć przez ścięcie. Wyrok został wykonany w 165 r. w Rzymie.

Pisma, które pozostawił po sobie św. Justyn stanowią świadectwo prób zbliżenia chrześcijaństwa i greckiej filozofii. Wskazywał w nich obecność ziarna Słowa Bożego w myślach filozofów pogańskich i przedchrześcijańskich. Poza wybitnymi wartościami myśli zawartych w jego dziełach, znajdujemy w nich też wiele informacji o ówczesnej sytuacji Kościoła, o tym jak był zorganizowany, jak wyglądały ówczesne obrzędy i liturgia. Właśnie jemu zawdzięczamy jeden z najwcześniejszych opisów Eucharystii i tego jak była ona sprawowana w pierwotnym Kościele.Stanowią więc doskonałe źródło dla chcących poznać rzeczywistość wczesnego chrześcijaństwa w 100 lat po Ukrzyżowaniu. Z ośmiu znanych dzieł św. Justyna zachowały się do naszych czasów zaledwie trzy, Dialog z Żydem Tyfonem, Apologia do Rzymian  oraz Apologia do senatu rzymskiego. Nie bez znaczenia jest też to, że Justyn był osobą świecką, człowiekiem wykształconym, wielkim myślicielem a nade wszystko wiernym Chrystusowi i Jego słowom. Męczennik jest szlachetnym przykładem mędrca, który nie będąc kapłanem, potrafił całą swoją wiedzę, umiejętności i siłę poświęcić na ukazanie wrogim prześladowcom prawdy o wierze, którą wyznawał. Bronił chrześcijaństwa i trwał przy nim aż do śmierci – tak, jak każdy żarliwy uczeń trwa przy swoim Mistrzu.

Św. Justyn został uznany za patrona filozofów i myślicieli. W sztukach plastycznych ukazywany jest zazwyczaj jako niski mężczyzna z kasztanową brodą i szyją owiniętą charakterstyczną białą chustą, w stroju starożytnego filozofa. W lewej dłoni święty trzyma zwój pergaminu, prawą zaś ma wzniesioną w geście błogosławieństwa. Bywa też ukazywany jako męczennik, trzymający w dłoni krzyż lub gałązkę palmową. Do najczęstszych wizerunków należy wyobrażenie Justyna w momencie, gdy wręcza cesarzowi swoją Apologię skierowaną do Rzymian.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *